Przedmiotem artykułu jest analiza relacji między administracją instytucji finansowych a ekonomią społeczną. Celem opracowania jest wykazanie, że administracja instytucji finansowych pełni wobec sektora ekonomii społecznej, nie tylko funkcję kontrolą, lecz współkształtuje warunki jego funkcjonowania i rozwoju. W artykule przyjęto, że podmioty ekonomii społecznej działają w złożonym otoczeniu normatywnym i finansowym, tworzonym przez przepisy prawa administracyjnego, finansowego, finansów publicznych oraz regulacje dotyczące pomocy publicznej. Zastosowano metodę formalno-dogmatyczną oraz krytycznej analizy literatury, uzupełnioną o analizę wybranych danych i raportów dotyczących źródeł finansowania oraz barier rozwojowych. Wykazano, że formalna dostępność instrumentów wsparcia nie przesądza jeszcze o ich realnej użyteczności, gdyż istotne znaczenie mają także wymogi proceduralne, poziom formalizacji, dostęp do instrumentów zwrotnych oraz zdolność instytucji finansowych do uwzględnienia specyfiki podmiotów ekonomii społecznej.