Celem opracowania jest dokonanie oceny rozwiązań wprowadzonych przez ustawodawcę zawartych w art. 45 pkt 1 ust d in fine ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej w kontekście prawnych podstaw użycia służbowej broni palnej przez funkcjonariusza państwowego. Regulacja poszerzyła przypadek użycia broni palnej przez funkcjonariusza państwowego, gdy zaistnieje konieczność odparcia bezpośredniego, bezprawnego zamachu na nienaruszalność granicy państwowej przez osobę, która wymusza przekroczenie granicy państwowej. Dokonano analizy ewentualnego prawnokarnego usprawiedliwienia użycia broni palnej, w wyniku którego dochodzi do pozbawienia człowieka życia.