logo czasopisma

Artykuły

2026: online-first

Nowe instrumenty administracyjnoprawne w ustawie o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa po nowelizacji z 2026 r.

DOI:
https://doi.org/10.36128/0sgj4995
Przesłane
31 lipca 2026
Opublikowane
4 listopada 2026

Abstrakt

W opracowaniu poddano analizie rozwiązania prawne wprowadzone ustawą z 23 stycznia 2026 r. nowelizującą ustawę o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa w celu ustalenia, czy tworzą one spójny administracyjnoprawny model zarządzania zgodnością w cyberbezpieczeństwie. Analiza obejmuje kwalifikację podmiotów kluczowych i ważnych, samorejestrację, zarządzanie ryzykiem, odpowiedzialność kierownika, nadzór, administracyjne kary pieniężne oraz instrumenty bezpieczeństwa systemowego. Badanie przeprowadzono przede wszystkim metodą dogmatycznoprawną, wykorzystując wykładnię językową, systemową i funkcjonalną, analizę materiałów legislacyjnych oraz pomocniczo metodę historycznoprawną. Wykazano, że status adresata powstaje zasadniczo z mocy prawa, natomiast wpis do wykazu ma charakter deklaratoryjny. Rdzeniem rekonstruowanego modelu pozostaje ciągłe i proporcjonalne zarządzanie ryzykiem, powiązane z odpowiedzialnością organizacyjną kierownika. Skuteczność nadzoru i sankcji zależy od indywidualizacji reakcji organu, poszanowania zasady proporcjonalności oraz zapewnienia efektywnej kontroli sądowoadministracyjnej. Odrębnej ocenie poddano decyzję wobec dostawcy wysokiego ryzyka, polecenie zabezpieczające, bezpieczeństwo łańcucha dostaw oraz skutki regulacji dla zamówień publicznych.

Bibliografia

  1. Baran Agnieszka, Klaudia Gierejko, „Zarządzanie bezpieczeństwem informacji w świetle dyrektywy NIS2 – obowiązki, wyzwania prawne i organizacyjne
  2. przedsiębiorstw” Akademia Zarządzania, nr 2 (2026): 362–377.
  3. Chałubińska-Jentkiewicz Katarzyna, Monika Nowikowska,„Entities Involved in the Policy of Ensuring the Security of Network and Information Systems in the Light
  4. of the NIS2 Directive (Part 1)” Cybersecurity and Law, nr 1 (2024): 5–20.
  5. Chronowska-Sioła Emilia, „Unijna dyrektywa NIS2 w obszarze cyberbezpieczeństwa – analiza podmiotów kluczowych i podmiotów ważnych” Cybersecurity and Law, nr 2 (2025): 14–29.
  6. Coglianese Cary, David Lazer, „Management-Based Regulation: Prescribing Private Management to Achieve Public Goals” Law & Society Review, nr 4 (2003): 691–730.
  7. Dyrektywa NIS2. Komentarz, red. Mateusz Jakubik, Rafał Tomasz Prabucki. Warszawa: Wolters Kluwer, 2026. LEX.
  8. Greser Jarosław, „Regulacja cyberbezpieczeństwa w sektorze energetycznym w świetle projektu dyrektywy NIS2” Internetowy Kwartalnik Antymonopolowy
  9. i Regulacyjny, nr 2 (2021): 87–101.
  10. Karpiuk Mirosław, „Normatywno-aksjologiczne aspekty bezpieczeństwa” Cybersecurity and Law, nr 1 (2025): 14–24.
  11. Mączka Krystian, „Dyrektywa NIS2 jako wytyczna do wdrożenia systemu zarządzania bezpieczeństwem informacji w organizacji” Ochrona Ludności i Dziedzictwa Kulturowego, nr 5 (2024): 111–124.
  12. Nowak-Byrtek Dominika, „RODO i dyrektywa NIS2 – wpływ ochrony danych osobowych na regulacje dotyczące cyberbezpieczeństwa” Monitor Prawniczy, nr11 (2024): 18–23.
  13. Pelc Paweł, „DORA jako regulacja sektorowa w rozumieniu dyrektywy NIS2” Cybersecurity and Law, nr 1 (2026): 186–197.
  14. Pelc Paweł, „Zasada proporcjonalności w DORA” Cybersecurity and Law, nr 2 (2024): 207–218.
  15. Rogalski Michał,„Cyberbezpieczeństwo w zamówieniach publicznych. Część druga” Zamówienia Publiczne Doradca, nr 5 (2026).
  16. Siwicki Maciej,„Kilka uwag na temat ochrony infrastruktury krytycznej w internecie na tle dyrektywy NIS i jej transpozycji do polskiego porządku prawnego” Europejski Przegląd Sądowy, nr 9 (2019): 13–20.
  17. Skoczylas Dominika, „Dyrektywa NIS2 a cyberbezpieczeństwo administracji publicznej” Dyskurs Prawniczy i Administracyjny, nr 1 (2025): 227–236.
  18. Skoczylas Dominika, „Wzmocnienie zdolności Unii Europejskiej w zakresie cyberbezpieczeństwa – cybersolidarność w kontekście cyberzagrożeń” Europejski Przegląd Sądowy, nr 12 (2024): 39–44.
  19. Szpor Grażyna, „The Evolution of Cybersecurity Regulation in the European Union Law and Its Implementation in Poland” Review of European and Comparative Law, nr 3 (2021): 219–235.
  20. Świtała Karol, „Obowiązki organizacyjne administratorów danych osobowych i operatorów usług kluczowych. Wnioski de lege lata i postulaty de lege ferenda” Przegląd Ustawodawstwa Gospodarczego, nr 10 (2022): 29–35.
  21. Ustawa o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa. Komentarz, red. Agnieszka Besiekierska. Warszawa: C.H. Beck, 2019.
  22. Ustawa o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa. Komentarz, red. Justyna Kurek-Sobieraj, Katarzyna Chałubińska-Jentkiewicz, Mirosław Karpiuk. Warszawa: C.H. Beck, 2026. Legalis.
  23. Wilbrandt-Gotowicz Martyna, „Transformacja regulacji krajowego systemu cyberbezpieczeństwa z perspektywy instytucji administracyjnego prawa procesowego” Prawo i Więź, nr 4 (2025): 173–204.

Downloads

Download data is not yet available.

Inne teksty tego samego autora