Polski Kodeks postępowania karnego z 1928 r. formalnie obowiązywał w Generalnym Gubernatorstwie w czasie II wojny światowej. Jednakże zakres jego obowiązywania został znacznie ograniczony. W minimalnym stopniu jego przepisy były wykorzystywane przez organy wymiaru sprawiedliwości Polskiego Państwa Podziemnego. Nie był stosowany przez sądy niemieckie. Był stosowany przez sądy polskie (nieniemieckie), ale tylko wtedy, gdy sąd rozpatrywał sprawę karną przeciwko osobie narodowości innej niż niemiecka i tylko jeśli prokuratura niemiecka nie przekazała sprawy do właściwości sądu niemieckiego. Na obszarze Generalnego Gubernatorstwa mieszkało kilkanaście milionów osób innej narodowości niż niemiecka: Polaków, Żydów, Ukraińców i innych narodowości. Większość spraw karnych przeciwko takim osobom, jeśli były wytaczane, prowadzonych było przed sądami polskimi, które w przeciwieństwie do sądów niemieckich, kierowały się racjonalnymi regułami procesowymi i dawały szansę podsądnym na sprawiedliwy proces. W tych właśnie sprawach stosowany był Kodeks postępowania karnego z 1928 roku.