Przejdź do głównego menu Przejdź do sekcji głównej Przejdź do stopki

Artykuły

2026: online-first

Przestępstwa prywatnoskargowe a kognicja sądów wojskowych

DOI:
https://doi.org/10.36128/tz2gpd08
Przesłane
3 marca 2026
Opublikowane
4 listopada 2026

Abstrakt

Opracowanie zatytułowane: „Przestępstwa prywatnoskargowe a kognicja sądów wojskowych” przybliża problematykę przestępstw prywatnoskargowych procedowanych przed sądami wojskowymi jako sądami meriti, co ma miejsce gdy sprawcą przestępstwa jest osoba podlegającą jurysdykcji wojskowej.

Wobec tego za cel opracowania przyjęto udzielenie odpowiedzi na pytania o ratio legis utrzymywania w systemie prawa karnego odrębności procesowych występujących przy przestępstwach prywatnoskargowych procedowanych w ramach wojskowego postępowania karnego.

W dalszych fragmentach opracowania analizie poddano także m.in. podobieństwa i różnice występujące na płaszczyźnie instytucji tzw. ingerencji prokuratorskiej realizowanej w powszechnej (art. 60 k.p.k.) lub wojskowej (art. 661 k.p.k.) procedurze karnej w sytuacji popełnienia przestępstwa ściganego z oskarżenia prywatnego.  

Przeprowadzony wywód ma charakter opisowy. Został on zrealizowany z zastosowaniem przede wszystkim wykładni językowej, komparatystycznej oraz historycznej.

Bibliografia

  1. Andrejew Igor, Polskie prawo karne w zarysie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1980.
  2. Bojarski Tadeusz, Polskie prawo karne. Zarys części ogólnej. Warszawa: LexisNexis, 2006.
  3. Buszyński Marjan, Bolesław Matzner, Karol Muller, Kodeks karny wojskowy z komentarzem. Warszawa: Główna Drukarnia Wojskowa, 1933.
  4. Buszyński Marjan, Bolesław Matzner, Karol Muller, Kodeks karny wojskowy z komentarzem. Londyn: Sekcja Prawnicza Towarzystwa Wiedzy Wojskowej, 1944.
  5. Czekaj Mieczysław, „Ingerencja prokuratora w sprawach o przestępstwa prywatnoskargowe” Prokuratura i Prawo, nr 7–8 (1999): 46–64.
  6. „Część wojskowa”, [w:] Projekt kodeksu karnego oraz przepisów wprowadzających kodeks karny. 163–179. Warszawa: Wydawnictwo Prawnicze, 1968.
  7. wojskowa”, [w:] Projekt kodeksu karnego (listopad 1990). 103–120.
  8. „Część wojskowa”, [w:] Nowe kodeksy karne – z 1997 r. z uzasadnieniami. Kodeks karny. Kodeks postępowania karnego. Kodeks karny wykonawczy. 213–226. Warszawa: Wydawnictwo Prawnicze, 1997.
  9. Filipkowski Wojciech, Ewa Monika Guzik-Makaruk, Katarzyna Laskowska, Przewodnik po prawie karnym. Tablice, orzecznictwo, kazusy. Warszawa: Wolters Kluwer, 2022.
  10. Filipkowski Wojciech, Ewa Monika Guzik-Makaruk, Katarzyna Laskowska, Grażyna Szczygieł, Elżbieta Zatyka, Przewodnik po prawie karnym. Warszawa: Wolters Kluwer, 2008.
  11. Gil Damian, Postępowanie w sprawach z oskarżenia prywatnego w polskim procesie karnym. Warszawa: Wolters Kluwer, 2011.
  12. Grabowski Zbigniew,„Wychowawcze aspekty wojskowego prawa karnego” Wojskowy Przegląd Prawniczy, nr 3 (1978): 349–353.
  13. Grzegorczyk Tomasz, Wnioskowy tryb ścigania czynów karalnych. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, 1986.
  14. Grzesik Mikołaj, „Brak interesu społecznego w objęciu czynu prywatnoskargowego ściganiem z urzędu jako negatywna przesłanka procesowa” Kwartalnik Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, nr 3 (2023): 51–65.
  15. Haÿduk-Hawrylak Izabela, „Komentarz do art. 661 k.p.k.”, [w:] Kodeks postępowania karnego. Komentarz, red. Jerzy Skorupka. Legalis, 2023.
  16. Kowalski Jakub Grzegorz, „Specyfika postępowania karnego w sprawach podlegających orzecznictwu sądów wojskowych” Wojskowy Przegląd Prawniczy, nr 3 (2023): 70–89.
  17. Kubala Włodzimierz, „Wniosek dowódcy jednostki wojskowej o ściganie” Palestra, nr 11 (1976): 38–45.
  18. Lachowski Jerzy, Andrzej Marek, Prawo karne. Zarys problematyki. Warszawa: Wolters Kluwer, 2021.
  19. Lipczyńska Maria, Oskarżenie prywatne. Warszawa: Wydawnictwo Prawnicze, 1977.
  20. Lityński Adam, „Tak zwany wojskowy kodeks postępowania karnego z 1943 roku” Z Dziejów Prawa, t. I (2008): 175–189.
  21. Marek Andrzej, Violetta Konarska-Wrzosek, Prawo karne. Warszawa: C.H. Beck, 2019.
  22. Marszał Kazimierz, Ingerencja prokuratora w ściganie przestępstw prywatnoskargowych w polskim procesie karnym. Warszawa: Polska Akademia Nauk, 1980.
  23. Maślanko Mieczysław, „Prywatne oskarżenie w postępowaniu przed sądami wojskowymi w świetle KWPK” Wojskowy Przegląd Prawniczy, nr 4 (1947): 346–351.
  24. Mogilnicki Aleksander, Kodeks wojskowego postępowania karnego z komentarzem. Jelenia Góra: Wojskowy Instytut Naukowo-Wydawniczy, 1947.
  25. Muszyński Jerzy,„Przedmiot przestępstw wojskowych” Wojskowy Przegląd Prawniczy, nr 3 (1967): 279–296.
  26. Rybarczyk Stefan, Zarys prawa wojskowego. Prawo karne wojskowe. Część IV. Warszawa 1974.
  27. Saulewicz Aleksander, „Zagadnienia z zakresu dyscypliny wojskowej w nowym ustawodawstwie karnym” Wojskowy Przegląd Prawniczy, nr 1 (1970): 32–44.
  28. Szołucha Sławomir, „Komentarz do art. 60 k.p.k.”, [w:] Kodeks postępowania karnego. Komentarz, red. Jerzy Skorupka. 215–219. Warszawa: C.H. Beck, 2021.
  29. „Uzasadnienie rządowego projektu kodeksu postępowania karnego”, [w:] Nowe kodeksy karne – z1997 r.z uzasadnieniami. Kodeks karny. Kodeks postępowania karnego. Kodeks karny wykonawczy. 393–452. Warszawa: Wydawnictwo Prawnicze, 1997.
  30. Warylewski Jarosław, Prawo karne. Część ogólna. Warszawa: LexisNexis, 2004.
  31. Wiśniewski Zygmunt, „Ściganie przestępstw prywatnoskargowych w wojskowym procesie karnym” Wojskowy Przegląd Prawniczy, nr 2 (1976): 194–206.
  32. Zawiejski Piotr, „Pojęcie przestępstwa i podziały czynów zabronionych”, [w:] Prawo karne. Część ogólna, szczególna i wojskowa, red. Teresa Dukiet-Nagórska. 81–109. Warszawa: Wolters Kluwer, 2018.
  33. Ziółkowska Agata, „«Stosunek zależności żołnierzy» jako okoliczność wyznaczająca zakres wojskowej odpowiedzialności karnej na przykładzie przestępstwa zniewagi żołnierza (art. 350 k.k.[w:] Reforma prawa karnego wojskowego w kontekście aktualnych zagrożeń bezpieczeństwa państwa ,red. Filip Ciepły, Radosław Pietrzak. 63–82. Warszawa: C.H. Beck, 2023.
  34. Ziółkowska Agata, „Instytucja przestępstwa wojskowego w świetle uregulowań polskich kodyfikacji karno-wojskowych XX wieku – analiza historycznoprawna” Czasopismo Prawno- Historyczne, z. 1 (2024): 61–82.
  35. Ziółkowska Agata, „Instytucja przestępstwa wojskowego – uwagi de lege ferenda” Prawo i Więź, nr 1 (2025): 719–740.
  36. Ziółkowska Agata, „Polityka ścigania przestępstw wojskowych – założenia systemowe” Państwo i Prawo, nr 10 (2025): 121–133.
  37. Zygmont Bogumił,„Przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego w postępowaniu w sprawach podlegających orzecznictwu sądów wojskowych” Wojskowy Przegląd Prawniczy, nr 3 (2002): 97–118.

Downloads

Download data is not yet available.

Inne teksty tego samego autora