Przejdź do głównego menu Przejdź do sekcji głównej Przejdź do stopki

Artykuły

Nr 4 (38) (2021)

Konstytucyjnoprawne podstawy odpowiedzialności karnej za usiłowanie nieudolne

DOI
https://doi.org/10.36128/priw.vi38.346
Przesłane
26 października 2021
Opublikowane
06.01.2022

Abstrakt

Usiłowanie jest brakiem w istocie czynu. Przy pełnym bezprawiu (bezprawności) od strony podmiotowej, strona przedmiotowa wykazuje lukę w postaci braku dokonania, a w przypadku usiłowania nieudolnego – w postaci braku zagrożenia dla dobra prawnego. Wobec przyjmowanego braku kryminalnego bezprawia w czynie usiłowanym bezwzględnie nieudolnie i deficytu w tym zakresie w przypadku usiłowania względnie nieudolnego, staje kwestia odpowiedzialności karnej za usiłowanie nieudolne jako przestępstwa niesprowadzającego zagrożenia dla dobra prawnego i uzasadnienia jego kryminalizacji w polskim Kodeksie karnym z 1997 roku w świetle zasad i reguł wyrażonych w Konstytucji RP. Temu problemowi, a ściśle rzecz biorąc: badaniu istniejących podstaw konstytucyjnoprawnych odpowiedzialności karnej za usiłowanie nieudolne, został poświęcony artykuł pt. „Konstytucyjnoprawne podstawy odpowiedzialności karnej za usiłowanie nieudolne”.

Bibliografia

  1. Berent Marcin, Usiłowanie przestępstwa w polskim prawie karnym. 221-226. Toruń: niepublikowana rozprawa doktorska, 2018.
  2. Berent Marcin, Marian Filar, „Rozdział III. Wyłączenie odpowiedzialności karnej”, [w:] Kodeks karny. Komentarz, red. Marian Filar. 109. Warszawa: Wydawnictwo Wolters Kluwer, 2016.
  3. Cyprian Tadeusz, „Uwagi o projekcie części ogólnej kodeksu karnego” Państwo i Prawo, nr 7 (1951): 99.
  4. Gronowska Bożena, „Wolności, prawa i obowiązki człowieka i obywatela”, [w:] Prawo konstytucyjne, red. Zbigniew Witkowski, Agnieszka Bień-Kacała. 189-194. Toruń: Towarzystwo Naukowe Organizacji i Kierownictwa, 2015.
  5. Jędrzejewski Zbigniew, Bezprawie usiłowania nieudolnego. Warszawa: Liber, 2000.
  6. Kardas Piotr, „Sporne kwestie usiłowania przestępstw z narażenia dobra prawnego na niebezpieczeństwo”, [w:] Kryminalizacja narażenia dobra na niebezpieczeństwo, red. Jarosław Majewski. 91-95. Warszawa: Wydawnictwo UKSW, 2015.
  7. Królikowski Michał, Robert Zawłocki, Prawo karne. 160-161. Warszawa: C. H. Beck, 2015.
  8. Łabuda Grzegorz, „Przyczynek do koncepcji niebezpieczeństwa w prawie karnym” Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny, z. 2 (2004): 88.
  9. https://repozytorium.amu.edu.pl/bitstream/10593/6716/1/05_Grzegorz_Labuda_Przyczynek%20do%20koncepcji%20niebezpiecze_
  10. stwa%20w%20prawie%20karnym_77-97.pdf.
  11. Mioduski Kryspin, „Formy popełnienia przestępstwa”, [w:] Jerzy Bafia, Kryspin Mioduski, Mieczysław Siewierski, Kodeks karny. Komentarz. Tom I. Część ogólna. 66. Warszawa: Wydawnictwo Prawnicze, 1987.
  12. von Rohland Woldemar, Gefahr im Strafrecht. Eine Festschrift. Dorpat: Druck von C. Mattiesen, 1886.
  13. Spotowski Andrzej, „Karalność w razie braku zagrożenia dobra prawnego” Państwo i Prawo, nr 7 (1988): 75-81.
  14. Tarapata Szymon, Dobro prawne w strukturze przestępstwa. Analiza teoretyczna i dogmatyczna. 492-534. Warszawa: Wolters Kluwer, 2016.
  15. Zawłocki Robert, „Rozdział II. Formy popełnienia przestępstwa”, [w:] Kodeks karny. Część ogólna. Tom I. Komentarz do artykułów 1-31, red. Michał Królikowski, Robert Zawłocki. 534. Warszawa: C. H. Beck, 2010.
  16. Zoll Andrzej, „Odpowiedzialność karna za czyn niesprowadzający zagrożenia dla dobra prawnego w świetle Konstytucji”, [w:] Formy stadialne i postacie zjawiskowe popełnienia przestępstwa, red. Jarosław Majewski. 18. Toruń: Dom Organizatora TNOiK, 2007.
  17. Zoll Andrzej, „Rozdział II. Formy popełnienia przestępstwa”, [w:] Kodeks karny. Komentarz. Tom I. Komentarz do art. 1-116 k.k., red. Andrzej Zoll. 252. Kraków: Kantor Wydawniczy Zakamycze, 2004.

Pobrania

Brak dostępnych danych do wyświetlenia.