
Usiłowanie jest brakiem w istocie czynu. Przy pełnym bezprawiu (bezprawności) od strony podmiotowej, strona przedmiotowa wykazuje lukę w postaci braku dokonania, a w przypadku usiłowania nieudolnego – w postaci braku zagrożenia dla dobra prawnego. Wobec przyjmowanego braku kryminalnego bezprawia w czynie usiłowanym bezwzględnie nieudolnie i deficytu w tym zakresie w przypadku usiłowania względnie nieudolnego, staje kwestia odpowiedzialności karnej za usiłowanie nieudolne jako przestępstwa niesprowadzającego zagrożenia dla dobra prawnego i uzasadnienia jego kryminalizacji w polskim Kodeksie karnym z 1997 roku w świetle zasad i reguł wyrażonych w Konstytucji RP. Temu problemowi, a ściśle rzecz biorąc: badaniu istniejących podstaw konstytucyjnoprawnych odpowiedzialności karnej za usiłowanie nieudolne, został poświęcony artykuł pt. „Konstytucyjnoprawne podstawy odpowiedzialności karnej za usiłowanie nieudolne”.