
Przedmiotem niniejszego artykułu są kodyfikacje konstytucji cesarskich (reskryptów). Po omówieniu pojęcia kodyfikacji w starożytności została wyjaśniona etymologia terminu codex, a także przedstawiono pierwsze próby ujęcia rzymskiego ius civile w jeden system. Następnie omówiono pojęcie i rodzaje konstytucji cesarskich, ze szczególnym uwzględnieniem reskryptów jako odpowiedzi urzędników, korporacji i osób prywatnych na zapytania prawne. Zaprezentowano hipotezę na temat idei pochodzenia reskryptów z praktyki udzielania porad klienteli przez patronów. Przedstawiono dwa pierwsze zbiory reskryptów, tj. kodeks Gregoriański i Hermogeniański, by na ich tle ukazać nowatorski charakter Kodeksu Teodozjańskiego. Rozważania kończy przedstawienie prac nad kodeksem Justyniańskim oraz układu tego zbioru.