
Krajowe Plany Odbudowy i Odporności (KPR) określają cele w zakresie odbudowy i budowania odporności społeczno-gospodarczej państw członkowskich UE po kryzysie wywołanym przez COVID-19. W ich ramach kraje deklarują również wprowadzenie reform strukturalnych oraz inwestycje służące ich realizacji. Celem niniejszego artykułu jest przybliżenie i scharakteryzowanie procedury przyjęcia oraz podstawowych założeń Narodowych Planów Odbudowy i Odporności opracowanych przez państwa członkowskie Grupy Wyszehradzkiej, które są jednymi z największych beneficjentów Planów. Warto zatem przybliżyć krajowe procedury opracowywania i zatwierdzania poszczególnych planów odbudowy, ich podstawowe założenia oraz procedury ich zatwierdzania przez organy unijne. Powodem podjęcia badań nad tym zagadnieniem jest charakterystyczne rozłożenie akcentów w dotychczasowych badaniach. Z jednej strony, istnieje wiele publikacji dotyczących Europejskiego Instrumentu Odbudowy i Wzmacniania Odporności. Z drugiej strony, analiza Narodowych Planów Odbudowy i Odporności państw Grupy Wyszehradzkiej nie była dotychczas przedmiotem szerszych badań prawno-porównawczych.