
Pracownicy szczególnie chronieni są wyjątkowo narażeni na rozwiązanie stosunków pracy. Z tego powodu niezwykle istotne jest przyznanie im szerszej gwarancji zatrudnienia w przepisach nie tylko materialnego, ale także procesowego prawa pracy. Klauzulę zasad współżycia społecznego, zwłaszcza w stosunku do tych pracowników, należy stosować niezwykle ostrożnie tj. mając na uwadze wszystkie okoliczności konkretnego przypadku, a także zakorzenioną w tradycji regułę tzw. „czystych rąk”. Z kolei wprowadzenie do systemu prawa procesowego art. 755 ⁵ kodeksu postępowania cywilnego w postaci zabezpieczenia roszczeń pracownika szczególnie chronionego, poprzez zobowiązanie pracodawcy do jego zatrudnienia aż do prawomocnego zakończenia postępowania, rodzi pytanie o bardzo ograniczony zakres kompetencji sądu w przypadku obligatoryjności jego orzeczenia. Na tle tej nowej regulacji powstał także problem kształtu tego stosunku pracy, możliwości jego zmiany oraz wiążących się z tym konsekwencji w zakresie uprawnień i obowiązków pracownika i pracodawcy.