Autorka omawia zagadnienie dotyczące instytucji zarachowania świadczenia uregulowanej w art. 451 kodeksu cywilnego, skupiając się na sytuacji, w której między dłużnikiem a wierzycielem istnieje jeden stosunek zobowiązaniowy, dłużnik zalega wobec wierzyciela ze spełnieniem świadczeń okresowych, do których jest zobowiązany na podstawie tego stosunku i spełniając do rąk wierzyciela świadczenie w rozmiarze nie pokrywającym wszystkich należności, wskazuje okres, na który ma być ono zaliczone. Biorąc pod uwagę poglądy orzecznictwa i nauki, autorka rozważa dyskusyjne zagadnienie, która ze stron stosunku zobowiązaniowego, tj. dłużnik czy wierzyciel, jest w opisanej wyżej sytuacji uprawniona do zarachowania świadczenia spełnionego przez dłużnika.